Ἀπεργίες. Διαδηλώσεις. Διαμαρτυρίες γιὰ τὴν Οἰκονομικὴ Κρίση.
Κατὰ μία ἔννοια εἶναι δικαιολογημένα ξεσπάσματα τοῦ λαοῦ.
Περικόπτονται βασικὰ καὶ πολυχρόνια δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Περικόπτεται οὐσιαστικὰ ὁ ἐπιούσιος ἄρτος. Ἐπαπειλοῦνται καὶ ἄλλα χειρότερα, ὅπως ἀπολύσεις..
Καὶ ὅλα αὐτὰ χωρὶς νὰ θιγῆ κανένας πλούσιος καὶ κανένας καταχραστής!.
Καὶ στὸ πίσω μέρος τῆς οἰκονομικῆς στενώσεως -καὶ σχεδὸν εἰπεῖν ἐξαθλιώσεως- ὀσφραίνεται ὁ λαὸς γενικώτερα δεινά, ὅπως φοβερὲς ἐκπτώσεις στὰ Ἐθνικά μας Θέματα.

Ὡστόσο, τὸ πνεῦμα τῶν διαδηλώσεων εἶναι ἐσφαλμένο.

Τὸ ἦθος εἶναι τὸ στερεότυπο· τὸ μέχρι τοῦδε.
Δὲν ἀλλάζουν συμπεριφορὰ οἱ κρατοῦντες, ἀλλὰ δὲν ἀλλάζει νοοτροπία καὶ ὁ λαός. Ἄρα..

Νιώθουμε μαζοποιημένοι προλετάριοι, ποὺ μάθαμε συνέχεια νὰ γρινιάζουμε, συνέχεια νὰ ἀπαιτοῦμε, ὡς χύδην ὄχλος, νὰ κραυγάζουμε μὲ αὐθάδεια, προπέτεια, βαναυσότητα καὶ ὠμότητα, καὶ ποὺ μόνος στόχος μας εἶναι ἡ ὑλιστικὴ εὐζωΐα.

Διαμαρτυρόμαστε, μόνο καὶ μόνο, γιατὶ χάνουμε τὴν καλοπέρασή μας. Ὑπερασπιζόμαστε τὸν εὐδαιμονισμὸ καὶ καταναλωτισμό μας. Καὶ κατεβαίνουμε ὀργίλοι καὶ ἐπιθετικοί, ἕτοιμοι νὰ κάψουμε καὶ νὰ καταστρέψουμε (νὰ κάνουμε χειρότερο τὸ τέλμα τῆς Πατρίδος) καὶ νὰ κατασπαραχθοῦμε μεταξὺ μας.. (ἀναρωτιέμαι γιατὶ πάσχουν γιὰ τὸ κακό μας οἱ ξένοι, γιατὶ ἀγωνιοῦν καὶ ἀνυπομονοῦν γιὰ τὴν καταστροφή μας).

Τὸ σωστὸ θὰ ἦταν νὰ κατέβαιναν συνθήματα τοῦ τύπου·
Ἐπιστροφὴ στὴ σοβαρότητα καὶ στὴ σύνεση.
Ἄμεση παύση τῆς «ἀσκόπης παραγωγῆς Νόμων», καθὼς καὶ τῆς εὐτελοῦς καὶ διχαστικῆς σκανδαλολογίας, ἀνάσχεση κοσμογονικῶν (καὶ λίαν ἀμφιλεγομένων) ἀλλαγῶν, ὅπως ἡ παροχὴ ἰθαγένειας σὲ ἀλλοδαπούς, παύση τῶν «μεγαλόπνοων Σχεδίων» (πρβλ.Καλλικράτης), ποὺ ἀπαιτοῦν φοβερὸ κόστος καὶ ἀναστάτωση, παύση τῆς κερδοσκοπίας τοῦ Κράτους καὶ τῶν Δήμων καὶ τῶν ΔΕΚΟ, συμμάζεμα τῆς ΕΡΤ (προπαντός), συμμάζεμα στὰ γλεντοκοπήματα, εἰδικὰ μάλιστα τὰ ὀργανωμένα τῶν Δήμων, τῶν Σχολείων, τῶν Πανεπιστημίων, (α, τῶν τῶν οἰκτρῶν καὶ ἐκμαυλιστικῶν x-factor, greek idol, fame story, dream show κοκ), ἔκκληση στὴν φιλοτιμία τῶν Καναλαρχῶν καὶ τῶν Δημοσιογράφων (τὶ θὰ κάνανε σ᾿ ἕναν «πόλεμο»;) ἢ ἄλλως αὐστηρὲς συστάσεις καὶ Νόμοι-Πλαίσο γιὰ τὴν ἀσυδοσία τους, καθὼς καὶ ἀντίστοιχες καμπάνιες ἐκ μέρους τῆς ἴδιας τῆς Κυβέρνησης, ποὺ θὰ δίνουν λύσεις οἰκονομίας καὶ ἐπιβιώσεως στὰ νοικοκυριὰ (καὶ συνάμα ψυχραιμίας, ἐνεργητικότητος, προσγειωμένης αἰσιοδοξίας),
Πάνω ἀπ᾿ ὅλα, ἐπιστροφὴ στὴ σοβαρότητα καὶ πνευματικότητα, στὶς ῥίζες καὶ τὸ ἦθος καὶ τὴν πολυτίμητη Παραδοσὴ μας, ποὺ αὐτὴ πάντοτε μᾶς ἔσωζε καὶ αὐτὴ ἐξασφαλίζει τὴν ἀληθινὴ εὐτυχία κάτω ἀπὸ τίς ὅποιες δυσχερεῖς περιστάσεις.

Θυμήθηκαν τὴν Ἐκκλησία, γιὰ νὰ τὴν φορολογήσουν πάλι, σκληρά, νὰ τὴν σπαράξουν καὶ νὰ τὴν καταλεηλατήσουν (γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά). Γιατὶ δὲν τὴν φέρνουν στὸ προσκήνιο γιὰ νὰ ὁδηγήση τὸν λαὸ στὴ συνοχὴ καὶ τὴν ἐγκράτεια, τὴν πνευματικότητα, τὴν ὁμόνοια, τὴ συνέση καὶ τὴ σοφία, ὥστε νὰ διδαχθῆ καὶ νὰ συνέλθη καὶ νὰ φρονηματισθῆ ὁ σπάταλος καὶ ξέφρενος λαός.. Γιατὶ δὲν τὴν φέρνουν νὰ κηρύξη δεήσεις καὶ Λιτανεῖες, ὥστε νὰ μᾶς λυπηθῆ ὁ Θεός;..