Ἡ μαρτυρία μου
Εἶχ᾿ ἔρθει ἡ ὥρα μου νὰ καταθέσω
στὸ Δικαστήριο. Κάποιου ἡ ζωὴ
-αὐτοῦ πού, καθισμένος πίσω μου, περίμενε
τὸ τὶ θὰ πῶ- κρινόταν.

Μὰ τί νὰ κάμω; Τὴν ἀλήθεια δὲν μποροῦσα
νὰ τὴν κρύψω. Καὶ βεβαίωσα λοιπὸν
ὅτι ὅσες φορὲς ἀμέσως εἶπα ὄχι
στὸν πειρασμὸ τῆς σάρκας καὶ τὸ ὄνομα
Κυρίου Ἰησοῦ ἐπεκαλεσάμην,
Ἀγγέλων στρατιὲς γύρω μου ἀστράψαν,
ἔτσι, ποὺ τὴν ἁγνότητα
μόν᾿ ὅποιος δὲν τὴ θέλει δὲν τὴν ἔχει...

Ἤξερα. Εἶχα κιόλας δέσει τῆς κρεμάλας τὸ σκοινὶ
γι᾿ αὐτόν ποὺ δικαζότανε. Καὶ φεύγοντας
τὸν κοίταξ᾿ ἀπὸ περιέργεια·
Κι᾿ ἤμουν ἐγώ!

Διονύσης Πόθος-Κλωνάρης
.