Βαριά Συννεφιά

Θα περάσει;

Στο χέρι μας είναι!

.

.

.

Η πορεία των οικονομικων τοῦ Ἔθνους μας τα τελευταία χρόνια είναι στερεότυπη,
η συμπεριφορά του νεοέλληνα ίδια και απαράλλακτη (αδιόρθωτη),
και η εξέλιξη (απ’το κακό στο χειρότερο) προδιαγεγραμμένη.

Παραθέτω χρονικές περιόδους όπου οι υπεύθυνοι της κρατικής μηχανής έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου και έδιναν συνθήματα στο λαό, συνθήματα περίσκεψης, αλλά που έπεφταν, φευ, στο κενό.
1974: Κων/νος Καραμανλής (θείος):
Χρειαζόμαστε οικονομική Περισυλλογή! Λιτότητα!
1985: Ανδρέας Παπανδρέου :
Βλέπω τούνελ μακρύ...
1990: Κων. Μητσοτάκης:
Η Ελλάδα είναι υπό πτώχευση!
1993: Ανδρέας Παπανδρέου :
Η Χώρα σε αδιέξοδο!
1999: Κων. Σημίτης :
Οἰκονομικὴ Πειθαρχία

ἀπαιτεῖται, γιὰ νὰ μποῦμε στὴν ΟΝΕ
2004: Κώστας Καραμανλής :
Να σφίξουμε τα ζωνάρια
2007: Κώστας Καραμανλής :
Διεθνής Κρίση - Βρισκόμαστε μπροστά σε χάος
2009: Γιωργάκης Παπανδρέου :
Άδεια ταμεία – η χώρα στην εντατική – υπό Επιτήρηση της Ευρώπης - δεν υπάρχει ούτε σάλιο – είμαστε υπό χρεοκοπία – παγώνουμε μισθούς – αυξάνουμε τους φόρους – αυξάνουμε τα όρια ηλικίας στο ασφαλιστικό

Το αποτέλεσμα; Η ανταπόκριση σ’αυτά τα καμπανάκια;
Ο Νεοέλληνας βρίσκεται αλλού! Σε πελάγη ευδαιμονισμού, κατανάλωσης, μέθης, κραιπάλης, σπατάλης..
Και σχεδόν αναμενόμενο ήταν. Διότι οι Ταγοί του Έθνους δε φρόντισαν να τον «παιδεύσουν», να τον διαπαιδαγωγήσουν πνευματικά.
Εντελώς αντίθετα. Τον εξωθούν στην υλοφροσύνη και στην υλιστική «ευτυχία» μέσα σε μιά ευφορία πλασματικής ευημερίας. Και με μόνο φρένο την ..απειλητική Εφορία!
«φορολογική συνείδηση είναι κοινωνική συνείδηση».. (το θυμάστε;)

Κατά τα άλλα, Χρηματιστήριο.. Καζίνα.. Πρότυπα ζωής κίβδηλα και απατηλά από μιά φθαρμένη show biz..

Α, μην ξεχάσουμε και τον Καρνάβαλο, το θεό της σπατάλης και της κραιπάλης. Μόνο στην Πάτρα το 2009 υπολογίσθηκαν οι δαπάνες γι'αυτόν στα 20.500.000 e (βλέπε) Ύπολογίστε και τα υπόλοιπα απανταχού της γλεντοκοπούσης ελλάδος!..

.

Και στόχοι από το 1975, που μας έκρουσαν το καμπανάκι, στον ίδιο καιρό: Έγχρωμη Τηλεόραση, Κινητή Τηλεφωνία, Δορυφορική Τηλεόραση κοκ..

Έτσι, ο Νεοέλληνας, μέσα σε αυξανόμενη σκληρότητα απαιδευσίας και ατομισμού, καταφεύγει πλέον ακάθεκτος στο μαύρο χρήμα και στην διαπλοκή και εις πείσμα της Εφορίας ζη απτόητα την ευφορία του!!
Για τα κοινά, γιά την Πατρίδα, καρφί δεν καίγεται. Γιά τους ενδεείς και πενομένους, ούτε λόγος.

Και φθάσαμε, λοιπόν, σ’ένα Κράτος φτωχό, με κυβερνήτες σε απόγνωση,

αλλά μ’έναν λαό γλεντζέ, σπάταλο, πλούσιο, ανέμελο, καλοπερασάκια. Κέντρα διεσκάδασης πολυτελείας, ἀμέτρητα! Διακοπές πολυτελείας! Κρουαζιέρες!.. Αεροπορικά ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδος (σαν πασατέμπο). Σπόρ πανάκριβα (σαν ψωμοτύρι), Σκί (έγινε πιά κοινή λαϊκή αναψυχή), para- pente, ανεμοπορία, αλεξίπτωτα, πιλοτάρισμα αεροπλάνων και ελικοπτέρων, με αντίστοιχα μαθήματα ερασιτεχνών χειριστών και Αερολέσχες!. Αυτοκίνητα γύρω μας αμέτρητα Cayen, Porsche, Lexus, BMW, Jeep, Mercedes, Land Rover, Lamborghini, Jaguar, Dodge. (οχι μόνο κοστίζουν σε αγορά και σε συντήρηση, αλλά και καταναλώνουν φοβερά). Δεν είναι εφοπλιστές που τα οδηγούν (τόσοι πολλοί). Είναι απλοί αστοί, που κλαίγονται για τα οικονομικά και τους μισθούς και κατεβαίνουν στις απεργίες...

Ζωή σπατάλης, ασύδοτης χλιδής και κραιπάλης.
Ας κάνουν καλά οι πολιτικοί, να μας εξασφαλίζουν την ευζωϊα.
Κι ας βγάλουν τα μάτια τους αυτοί με την κρίση. Δε μας αφορά..

Ως πότε όμως θα κρατούσε αυτό;
Κάποια στιγμή η σαπουνόφουσκα θα σπάσει. Και είναι τόσο οδυνηρό το γεγονός.
Ίσως, εκτός από την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία στην πανανθρώπινη «γειτονιά», ίσως, πολύ πιθανόν, να μας στοιχίσει και εθνικά δίκαια και ποικίλες άλλες ταπεινώσεις.
Λέει μιά παροιμία: η σπατάλη οδηγεί στά χρέη και τα χρέη στη δουλεία. Όταν λέμε «υπό επιτήρηση», όταν λέμε χρέος του Κράτους στους ξένους, τί άλλο εννοούμε;..

Ας προσγειωθούμε. Ας συνετισθούμε και σωφρονισθούμε. Ας συνέλθουμε.
Τα Οικονομικά δεν είναι παιγνίδι. Έχουν Νόμους αδήριτους. Τιμωρούν πολύ σκληρά τους παραβάτες και τους αδιάφορους.

Γενικως πρέπει να ξέρουμε: Από τα εσοδά μας πρέπει να μένει κάτι από μηνα σε μήνα. Βγαίνοντας ισα-ισα, «ίσα πανιά-ίσα νερά», που λένε, αυτό δεν ειναι υγιής οικονομική διαχείρηση. Πολλώ μαλλον εάν κάθε μήνα μπαίνουμε μέσα. Καταναλώνουμε περισσότερα απ’ο,τι παράγουμε. Ολέθρια συμπεριφορά!.. Παράλογη. Απαράδεκτη. Αυτοκτονική.

Πρέπει να το καταλάβουμε. Τελειώσαν τα ψέματα. Πρέπει να μαζευτουμε και να συμμαζευτουμε.

Ιδίως: Οικομία βενζίνης σε μετακινήσεις, αυτοσυγκράτηση στα «επιτεύγματα» της τεχνολoγίας, που κάθε τόσο μας σερβίρει καί κάτι καινούργιο και μας προκαλεί: Σκεφθήτε: computer (500 ευρώ αγορά, χώρια τα παρελκόμενα), ipod (300 ευρώ), ipad (καταφθάνει: 700 ευρώ), κινητά τηλέφωνα (300-500 ευρώ η αγορά, 30 ευρώ τουλάχιστον η μηνιαία κατανάλωση), φωτογραφική μηχανή (300 ευρώ), κάμερα βίντεο (600 ευρώ), Βίντεο Τηλεόρασης (400 ευρω), Τηλεόραση πλάσμα κλπ (600-2.000 ευρώ), Home Video (500 ευρώ), στερεοφωνικά δωματίου κοκ. Επίσης το να βγαίνουμε εξω και να τρώμε σε ταβέρνες (4 ατομα 70 ευρώ τουλάχιστο), να γλεντάμε σε κέντρα με μουσικές και σόου (70-100 ευρώ), ένας καφές σε Καφετέρια (6 ευρώ). Ταξί (το λιγοτερο 5 ευρώ). Super Market που σε αφιονίζει με τις βιτρίνες και τα φωτα του, καθώς και αν πας με παιδί, που πολύ πιό εύκολα αφιονίζεται, και αν πας σε Jambo ακόμη χειρότερα!! Να μη μιλήσουμε για το Mall και το Golden Hall (βαριά αριστοκρατία). Ρούχα (φίρμες κυρίως: ένα μπλουζάκι 70 ευρώ), Παπούτσια, μπότες κλπ, Τσάντες (φίρμες: πάνω από 100 ευρώ)!. Γυαλιά (φίρμες Βαλεντίνο, Μπέρμπερι, Γκούτσι, Ντόλτσε Καμπάνα, Πράντα πάνω από 200 ευρώ). Καθώς και Καμπαρντίνες, Κασκόλ, Φουλάρια, κλπ Και γονεις και παιδιά!!! Εκτός ελέγχου. Κομωτήριο κάθε εβδομάδα και τα ανάλογα Spa (γενική περιποίηση). Εξοπλισμός και Αξεσουάρ αυτοκινήτων και μηχανών.. Και ακριβά Σπορ.. Και κάθε τόσο Ταξίδια στο Εξωτερικό και ψώνια.. τόσο συνειθισμενο φαινόμενο κι’αυτό.. Και κρουαζιέρες στη Μεσόγειο.. Και διακοπές στο Μπαλί και στη Χαβάη. Και διακοποδάνεια..

Δεν τελειώνουν τα έξοδα και οι σπατάλες.
Αλλά και άπειρες οι «τρύπες», που μπορούμε με σωφροσύνη να κλείσουμε.

Στον προσωπικό μας κορβανά. Στο προσωπικό μας νοικοκυριό.

Στο μεταξύ η Εκκλησία μας σημαίνει την έναρξη της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Δεν είναι μόνο η Νηστεία. Δεν είναι μόνο κάποια στενής έννοιας εγκράτεια.
Είναι μιά γενικότερη επανατοποθέτηση απέναντι στη ζωή και το νόημά της, μιά γενικότερη αναδίπλωση από όποια αμετρία και ασυλλογισιά μας.
Ας ξαναβρούμε το μέτρο, αδελφοί, την εσωτερικότητα, το νόημα, τη Χάρη, την πραγματική ευτυχία, ως γαλήνη, νηφαλιότητα, ευστάθεια, νοικοκυροσύνη, ως «άνωθεν σοφία».