(μέρες χαρμοσύνης και ανακαινισμού, πώς θα ήταν να μη τις φθονήσει ο πονηρός;)
Δύο άνθρωποι είναι υπαίτιοι, με κραυγαλέα λάθη και ατοπήματά τους, τους οποίους -φειδόμενος της ειρήνης- δεν θέλω να κατονομάσω.
Η πορεία του ζητήματος εξελίσσεται καλώς και ως φαίνεται θα διευθετηθή συντόμως προς ειρήνευσιν όλων και απρόσκοπτον λειτουργίαν του μικρού αυτού κύκλου πνευματικής οικοδομής και θείας λατρείας.
Απευθύνω όμως δύο σκέψεις προς όλους.
Όταν δημιουργείται κάποιο πρόβλημα ή διαφορετικότητα γνώμης, φαντάζομαι ότι το καταλαβαίνουν όλοι οι εκκλησιαζόμενοι, ότι η πλάστιγγα της υποστηρίξεως γέρνει προς τον και τους λειτουργούς. Εκείνοι αγιάζουν τον λαό και μεταφέρουν επικαιροποιημένο τον θείο λόγο. Όποιος θέλει να αναμετρηθεί μαζί τους, πολύ απλά, ας λάβει τη θέση τους. Ας αναλάβει να λειτουργεί και να κηρύττει, οπότε οι λειτουργοί, π.Στέφανος και π.Θεολόγος, ευχαρίστως να του παραχωρήσουμε τη θέση, και εμείς θα αποσυρθούμε, από κοινού! σε κάποια άλλη παράμερη γωνίτσα της Αθήνας, για να συνεχίσουμε να τελούμε ήσυχα, αθόρυβα και σταθερά το πνευματικό μας έργο. Είναι γεμάτη η Αθήνα από βυζαντινές γωνιές, που περιμένουν χορταριασμένες τους λειτουργούς τους. Και πιό συγκεκριμένα αναφέρω το βυζαντινό εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος, που είναι δύο τετράγωνα πιό κάτω από το σπίτι του σεβαστού π.Στεφάνου. Θα πάμε εκεί. Μαζί. Πατέρας και γιός!
Με τα παραπάνω λόγια, δεν εννοώ ότι ο λειτουργός πρέπει να είναι αυταρχικός και να φανατίζει το λαό με το μέρος του. Πιθανότατα να σφάλλει κάπου. Αλλά, όποιος σημειώσει το σφάλμα ή τον παραλογισμό οφείλει, με την άνεση που έχουμε δώσει αμφότεροι οι πατέρες, να έρθει και να μας εξηγήσει. Όχι αυτός από την μεριά του να παραλογίζεται και να κινείται μεταξύ πονηρίας, μηχανορραφίας, διαπλοκής κλπ και να δημιουργεί και προξενεί σκάνδαλο και προσκόμματα στην πνευματική ομήγυρη των Αγ.Πάντων.
Το αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι και οι δύο λειτουργοί, π.Στέφανος και π.Θεολόγος είναι απόλυτα εναρμονισμένοι, και τα πνευματικά τους παιδιά κοντά τους, και οι περισσότεροι περίοικοι "ενορίτες" ομοίως έχουν σταθερή γνώμη και εμπιστοσύνη σ'αυτούς. Κάποιοι μόνο περίοικοι παρεξέκλιναν και παρεξετράπησαν και εδημιούργησαν σύγχυση με άκριτα λόγια τους, θα πρέπει δε να αναμετρήσουν τις ευθύνες τους..
Και τέλος, για να κλείσω, ας θυμηθούν οι παλαιότεροι τί συνέβη με δύο προηγούμενους Νεωκόρους, που παρεξήγησαν την καλωσύνη μου και αυθαδίασαν.. Χωρίς να κατέχω καμιά κοσμική εξουσία και χωρίς να προβώ σε ενέργειες εναντίον τους, μόνοι τους εξαφανίσθηκαν. Μόνοι τους, από τη δική τους δηλαδή κακοκεφαλιά ή (τολμώ να πω) από την παρέμβαση των οσίων πατέρων της μαρτυρικής Μονής των Αγ.Πάντων;;
Δεύτερη σκέψη, μου ήρθε με λόγους του Απ.Παύλου.
«ἐγὼ πέποιθα εἰς ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ· ὁ δὲ ταράσσων
ὑμᾶς βαστάσει τὸ κρίμα, ὅστις ἂν ᾖ». Γαλ.ε´10
εγώ
έχω εμπιστοσύνη για την περαιτέρω στάση σας απέναντί μου, μέσα στο πνεύμα της
εν Χριστώ πνευματικότητος και του εν Χριστω δεσμού μας. Εκείνος δε που
δημιουργεί την ταραχήν θα έχει στο λαιμό του το κρίμα, όποιος κι αν είναι
αυτός, σημαντικός κατά κόσμον ή και ασήμαντος..
«τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω». Γαλ.ς´17
απ’εδώ και πέρα λοιπόν, το ξεκαθαρίζω, δεν θα ανεχθώ
να μου προσθέτει κόπους και προβλήματα αδικαιολογήτως κανείς!
