Δυό περιστατικά των ημερών θέλω να μοιρασθώ μαζί σας.

Άγνωστα μεταξύ τους τα πρόσωπα. Γνωστά σε μένα αυτοτελώς.

Πανομοιότυπα όμως.
Και στις συνθήκες και στις επιλογές..

Δυό παλληκάρια εδώ στην Ελλάδα. Ο ένας Γιατρός, ο άλλος Φαρμακοποιός. Γύρω στα 30 και οι δυό. Ετοιμάζονται να δημιουργήσουν την οικογένειά τους. Διάλεξαν προσεκτικά τη σύντροφό τους. Αγάπησαν. Εκτίμησαν. Επένδυσαν. Με ειλικρίνεια και τιμιότητα αισθημάτων.

Και ξαφνικά παρουσιάζεται στις κοπέλες (άσχετες σας είπα μεταξύ τους) η ίδια ασθένεια: Σκλήρυνση κατά πλάκας!

Πριν συνεχίσω, θέλω να σας θυμίσω (παρενθετικά) μιά άλλη περίπτωση: Ελένη Καλαμάρη. βλέπε: http://www.elenikalamari.gr/
Ήταν παντρεμένη. Περίμενε με τον σύντροφό της το πρώτο παιδί τους. Με λαχτάρα. Και ...διαγνώσθηκε καρκίνος.
Στο επόμενο λεπτό, ο σύντροφος ...εξαφανίσθηκε!! Και η κοπέλα το πάλεψε μόνη της! Και ζει μαζί με το παιδί της..

Εδω όμως με εντυπωσίασε η ακλόνητη επιλογή συμπεριφοράς των νεαρών. Αδέσμευτοι ακόμη -σημειωθήτω.
Μείναν πιστοί στο δεσμό τους.
Είπαν: Θα το παλέψουμε μαζί. Μπορεί να έπεφτε σε μένα ο κλήρος. Εντάξει. Δεν θα κάνουμε τις μεγάλες σταδιοδρομίες στη ζωή. Θα βαδίσουμε σημειωτόν, με κόπο. Μα θα ζήσουμε μαζί. Θα το παλέψουμε μαζί. Θα βαθύνουμε στην αληθινή αγάπη. Κι αυτό σημαίνει εξαιρετικό νόημα ζωής και βαθιά ευτυχία.
Και προχωρούν...