Δυτικές Κοινωνίες.
Υλιστικές. Μέσα σε ακατάπαυστη απληστία και μιά μανιακή ταχύτητα να «χαρούν τη ζωή», να «κατακτήσουν τον κόσμον όλον».
Κοινωνίες, όμως, που ακροβατούν.

Σα να ταξιδεύεις με αεροπλάνο. Πολύ γρήγορα, αλλά στο κενό.
Σα να δουλεύεις με υπολογιστή. Πολύ ευέλικτα, μα ένας παραμικρός ιός να σου τα τινάζει όλα στον αέρα.
Σα σε χρηματιστήριο, μια να ανεβαίνεις ενθουσιωδώς και μια να πέφτεις και καταβαραθρώνεσαι.
Σαν επιχείρηση κερδοσκοπική, που ξοδεύεις και επενδύεις και εισπράττεις και ξανά ξανοίγεσαι και ξαναεπενδύεις, και μια παραμικρή "γκαντεμιά" σε οδηγεί στην πτώχευση.

Πόσο μας χρειάζεται ένας λόγος του Θεού μας, μιά Λειτουργία, γιά να συνέλθουμε, να ισορροπήσουμε, να ξαναβρούμε το σωστό ρυθμό της ζωής, το σωστό προσανατολισμό, την πραγματική σταθερότητα και εγγύηση..