Πολλές φορές ὅλοι μας κάνουμε τό λάθος, νά βλέπουμε καί νά κρίνουμε τά πάντα κατ᾿ ὄψιν καί ὄχι κατ᾿ οὐσίαν.
Συνήθως βλέπουμε μόνον τά λάθη τῶν
ἄλλων καί μέ μεγάλη εὐκολία τούς κρίνουμε, τούς κατακρίνουμε καί τούς καταδικάζουμε,
καί δέν ἀναγνωρίζουμε τό μέρος τῆς εὐθύνης, πού μᾶς ἀναλογεῖ.
Χάνουμε τό «μέτρον» καί λησμονοῦμε τήν
σοφήν ρῆσιν τῶν πατέρων μας· «μέτρον ἄριστον».
Καθημερινά
ὀφείλουμε νά κάνουμε ἕναν ἐνσυνείδητον αὐτοέλεγχον, αὐτοεξέτασιν, γιά
νά γνωρίσουμε τόν ἑαυτόν μας, νά ἀποδεχθοῦμε τά λάθη μας, νά παύσουμε νά
κρίνουμε καί νά κατακρίνουμε τούς ἄλλους καί νά κάνουμε τό κάθε τί, που
χρειάζεται, γιά νά θεραπεύσουμε τήν προβληματική μας συμπεριφορά.
Ἐάν κάνουμε πραγματικά ἐνσυνείδητον
αὐτοέλεγχον καί γνωρίσουμε καλά τόν ἑαυτόν μας, τότε ἀσφαλῶς θά εἴμαστε
ἐπιεικεῖς πρός τούς ἄλλους καί θά βασιλεύσῃ στήν ψυχή μας ἡ Ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ,
δηλαδή ἡ γνήσια, ἡ ἁγνή, ἡ θυσιαστική, ἡ ἀνυπόκριτη ἀγάπη, ἡ ὁποία πάντα «μακροθυμεῖ,
χρηστεύεται, οὐ ζηλοῖ, οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ
τά ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τό Κακόν, οὐ χαίρει ἐπί τῇ ἀδικίᾳ,
συγχαίρει δέ τῇ ἀληθείᾳ· ἡ ἀγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα
ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει». (Α´ Κορινθ. ιγ´
4-8)
Ἡ γνήσια ἀγάπη μᾶς ἑνώνει μέ τόν Θεόν
καί μεταξύ μας, ὅτι «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί, καί ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ
Θεῷ μένει καί ὁ Θεός ἐν αὐτῷ». (Α´
Ἰωάν. δ´ 16)
Ὁ Θεός, ὡς ἄπειρη ἀγάπη, μᾶς χαρίζει
ἕναν καινούργιο χρόνο, μιά νέα εὐκαιρία περισυλλογῆς,
αὐτοεξετάσεως πρός αὐτογνωσίαν, τοῦ «βαλεῖν ἀρχήν» εἰς τήν πνευματική
μας ζωήν. Τό Νέον ἔτος εἶναι καιρός μετανοίας, ἐξομολογήσεως, ψυχικῆς θεραπείας.
Παρακαλῶ τόν Ἄρχοντα τῆς εἰρήνης νά
διορθώνῃ τά λάθη μας, νά χαρίζῃ γαλήνη στίς ψυχές ὅλων μας καί τήν δική Του
εἰρήνην σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο!
