.

πασχίζω απεγνωσμένα να φυλάξω τις αντοχές μου..
για να μπορέσω να συνεχίσω να δινω..

ο καθένας έρχεται, αποθέτει τα φορτία του, βγάζει τις εντάσεις του, ξεφορτώνει τα προβλήματά του..
και φεύγει..
Ανύποπτος για το τί αφήνει πίσω του..

ο καθένας έρχεται, λειτουργείται, ειρηνεύει, βρίσκει περιβάλλον ευνοϊκό.
κανένας δεν σκέπτεται, τί φροντίδα προϋποθέτει ο χώρος αυτός..  

ο ιερέας πρέπει να είναι και ο αποροφημένος από τα ουράνια λειτουργός, ο ειρηνικός, ο "ανέμελος" από τα εγκόσμια, ο εμπνευσμένος από τα πνευματικά και αιώνια, με κήρυγμα μεταρσιωτικό,  και συγχρόνως ο οδοκαθαριστής, ο συντηρητής, ο βορθροκαθαριστής, ο υπηρέτης..

αυτόν δηλαδή που αδίστακτα τον εξοντώνουμε..

επειδή εκείνος πήρε εθελούσια τη θέση του "διακόνου"..