Μνήμη Θανάτου

Χάρη στο θείο Έλεος, καθώς και στη διαρκή ζύμωση με την εν Χριστώ ζωή, δεν φοβούμαι τον θάνατο.
Μου είναι σαφές, ότι περνώντας από κάποιο σκοτεινό τούνελ, θα βρω σίγουρα στην άλλη άκρη το μέγα Φως.
Την Ανάσταση, τη Ζωή.
Τον Φιλανθρωπότατο Εσταυρωμένο και Αναστάντα Κύριό μου, που μου εγγυήθηκε μια δόξα, που δεν την καταλαβαίνω τώρα, μα είναι υπαρκτή και θα  γίνει χειροπιαστή, μια άφατη κοινωνία Ζωής!..

Με νοιάζει μόνο η λήξη της ζωής μου.
Αυτό το κλείσιμο του κεφαλαίου της επί γης δοκιμασίας μας.
Θα κλείσει οριστικά το τετράδιο, που γράφω το διαγώνισμά μου..
Ας με βοηθήσει και σ' αυτό ο Πανάγαθος Πλαστουργός μου..