Τὴν προσεχῆ Πέμπτην 20 Ὀκτωβρίου, ποὺ πρόκειται νὰ συζητηθῆ, γιὰ νὰ ψηφισθῆ ἢ ὄχι, τὸ διαβόητο "πολυνομοσχέδιο", ἄκουσα ὅτι κάποιοι ἐκκλησιαστικοί κύκλοι τὴν ἀφιερώνουν
σὲ Νηστεία καὶ Προσευχή.

Νηστεία ἀλάδωτη, ξηροφαγική.

Προσευχή κάθε περιεχομένου. Ἀπὸ Θ.Λειτουργία, μέχρι Παρακλήσεις πρὸς τὴν Θεοτόκον, τὴν Προστάτιν καὶ Πρόμαχον τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ μας, Κομποσχοίνι, Προσευχές κατάλληλες γιὰ καιρὸ θλίψεων καὶ πειρασμῶν ἀπὸ Προσευχητάρια, Ψαλμοὺς ἀπὸ τὸ Ψαλτήριον τοῦ Δαβίδ..

Μὴ λησμονοῦμε, ὅτι γιορτάζουν τὴ μέρα αὐτὴ σημαντικοὶ Ἅγιοι, τοὺς ὁποίους θὰ πρέπει ἔντονα νὰ ἐπικαλεσθοῦμε:
ὁ Ὅσιος Γεράσιμος ὁ ἐν Κεφαλληνίᾳ.
ὁ Ἅγιος Ἀρτέμιος ὁ στρατηλάτης.
ἡ Ὁσία Ματρώνα ἡ Χιοπολίτις.

Ἄς τὸ πράξουμε ὅλοι μας!

Ἄς παροτρύνουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, σὰν ἕνα σύνθημα Ἐθνικῆς Σωτηρίας.

Ειναι, μάλιστα, πολύ ενθαρρυντική, συμβουλευτική και ελπιδοφόρα συνάμα, η παρέμβαση του Προφήτου Ιωήλ, ο οποίος -σημειωθήτω- εορτάζει αυτές τις μέρες! (19 Οκτωβρίου)

Ιωήλ β' 12 Και τώρα λέγει Κύριος ο Θεός σας: Γυρίσατε πίσω προς Εμένα, με συναίσθηση και με απόφαση βαθιά, με όλη την καρδιά σας. Γυρίσατε με νηστεία και με γλυκό κλαυθμό μετανοίας και με θρήνο ικετευτικό, για τις θλίψεις, στις οποίες περιπέσατε. 13 Αντί να σχίστε τα ρούχα σας σε ένδειξη πένθους (ή να τραβάτε τα μαλλιά σας και να κραυγάζετε οργισμένοι στους δρόμους..), καταξεσχίζετε με βαθιά συντριβή τις καρδιές σας! Και επιστρέψατε προς Κύριον τον Θεόν σας. Διότι είναι ελεήμων και οικτίρμων Εκείνος, μακρόθυμος και πολυέλεος, και μεταστρέφει την δίκαιη παιδαγωγία του γιά την αποστασία των δούλων Του, και καταπαύει τις δοκιμασίες. 14 Υπάρχει ελπίδα, λοιπόν, να μας λυπηθεί και να αναστείλει κάθε θλίψη και περιπέτειά μας, να στείλει την ευλογία Του στη ζωή μας, να καρποφορήσει ξανά η γη, κι έτσι να μπορέσουμε να Του προσφέρουμε τις σπονδές και τις θυσίες, με ευγνωμοσύνη και πίστη ψυχής. 15 Σαλπίσατε με σάλπιγγα εις την Σιών! Κηρύξατε ιεράν νηστείαν! Κηρύξατε αγίαν σύναξιν! 16 Συναθροίσατε τον λαό, προετοιμάσατε αγίαν και ιεράν συνάθροισιν, όλους τους πρεσβυτέρους και τους επισήμους μαζεύσατέ τους. Συναθροίσατε ακόμη και τα νήπια, που θηλάζουν τα μητρικά στήθη. Ας βγει και ο νιόπαντρος από τον κοιτώνα της ευτυχίας του και η νύμφη από τον τρυφερό θάλαμό της. (ας διακόψουν τον μήνα του μέλιτος..) 17 Κι ανάμεσα στο Νάρθηκα και το Ναό, προσπίπτοντας με σπαραγμό ικεσίας ας κλαύσουν δεητικά οι ιερείς του Υψίστου και ας πουν: Λυπήσου, Κύριε, τον λαό σου και μη παραδώσεις σε καταφρόνηση και εξευτελισμό την κληρονομία σου, ώστε να κυριαρχήσουν πάνω τους οι άθεοι και ψυχροί άνθρωποι του κόσμου τούτου, και να μην αξιωθούν να πουν «πού είναι ο Θεός τους»; 18 Και έδειξε φιλοτιμία ο Κύριος γιά την χώρα Του και λυπήθηκε τον λαό Του. 19 Και απεκρίθη ο Κύριος και είπε: Ιδού Εγώ σας στέλνω και σας χορηγώ αυτά που σας έλειψαν λόγω της θεομηνίας. Σας χορηγώ πλουσίως το σιτάρι και το κρασί και το λάδι, και θα χορτασθήτε από αυτά και δεν θα σας αφήσω πλέον εκτεθειμένους, ώστε να σας ονειδίζουν και να σας καταφρονούν οι γείτονές σας, που αγνοούν Εμένα. 20 Και το εχθρό, που επέδραμε από τα βόρεια μέρη, θα τον διώξω τελείως από σας και θα τον εξορίσω σε γη άνυδρη και ερημωμένη. Και θα εξαφανίσω το πρώτο τμήμα στη Νεκρά θάλασσα και το πίσω τμήμα θα το εξαφανίσω στην εσχάτην θάλασσαν, δηλαδή στην Μεσόγειο. Και θα εκπέμπεται δυσωδία και αποφορά ανυπόφορη από την αποσύνθεσή των εχθρών σας, διότι υπήρξαν «χοντρές αδικίες» τα όσα έκαναν. 21 Έχε θάρρος, χώρα της Παλαιστίνης. Χαίρε και ευφραίνου. Διότι μεγάλα και θαυμαστά εποίησεν ο Κύριος. 22 Έχετε θάρρος, κτήνη του αγρού, διότι έχουν βλαστήσει αι πεδιάδες της ερήμου και κάθε δένδρον έφερε και απέδωκε τον καρπόν του. Η συκή και η άμπελος εκαρποφόρησαν με όλη την δύναμή τους. 23 Και σεις, τα παιδιά της Σιών, χαίρετε και ευφραίνεσθε διά τον Κύριον και Θεόν σας, διότι σας έδωκε πάλι την τροφή, γιά να ασκείτε δικαιοσύνη και αρετή και μην αμαρτάνετε πλέον, και διότι θα σας βρέχει πλέον βροχή ήρεμη και ποτιστική, φθινοπωρινή και καλοκαιρινή, όπως και προτήτερα. 24 Και θα γεμίσουν τα αλώνια σας με σιτάρι, και θα ξεχειλίζουν οι ληνοί από οίνο και από λάδι. 25 Και θα σας ανταποδώσω πολλά αντί εκείνων, τα οποία κατέφαγε η ακρίδα και ο βρούχος και η ερυσίβη και η κάμπη, όλες αυτές οι μάστιγες, που τελικά βρίσκονται κάτω από την Εξουσία Μου. 26 Και θα γεμίζει η ζωή σας με τα αναγκαία αγαθά και θα χορταίνετε, και θα υμνήσετε τό όνομα Κυρίου του Θεού σας, δι' όσα θαυμαστά και εξαίσια εποίησε στη ζωή σας. Και δεν θα καταισχυνθεί πλέον ο λαός μου. Ποτέ, στον αιώνα. 27 Και θα γνωρίσετε καλά ότι εν μέσω του λαού Μου προστάτης και βοηθός είμαι Εγώ. Και Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σας, και δεν υπάρχει άλλος κανείς εκτός Εμού, και δεν θα καταισχυνθεί πλέον ποτέ ο λαός μου, αιωνίως!.

Αξιοσημείωτο: στιχ. 15 : κηρύξατε θεραπείαν !!
Όλος αυτός ο πνευματικός τρόπος αντιμετωπίσεως της κρίσεως αποτελεί την καθαυτό θεραπεία των κακών!..



Ἰωὴλ β´
12 καὶ νῦν λέγει κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐπιστράφητε πρός με ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐν νηστείᾳ καὶ ἐν κλαυθμῷ καὶ ἐν κοπετῷ
13 καὶ διαρρήξατε τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ μὴ τὰ ἱμάτια ὑμῶν καὶ ἐπιστράφητε πρὸς κύριον τὸν θεὸν ὑμῶν ὅτι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ἐστίν μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις
14 τίς οἶδεν εἰ ἐπιστρέψει καὶ μετανοήσει καὶ ὑπολείψεται ὀπίσω αὐτοῦ εὐλογίαν θυσίαν καὶ σπονδὴν κυρίῳ τῷ θεῷ ἡμῶν
15 σαλπίσατε σάλπιγγι ἐν σιων ἁγιάσατε νηστείαν κηρύξατε θεραπείαν
16 συναγάγετε λαόν ἁγιάσατε ἐκκλησίαν ἐκλέξασθε πρεσβυτέρους συναγάγετε νήπια θηλάζοντα μαστούς ἐξελθάτω νυμφίος ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ καὶ νύμφη ἐκ τοῦ παστοῦ αὐτῆς
17 ἀνὰ μέσον τῆς κρηπῖδος τοῦ θυσιαστηρίου κλαύσονται οἱ ἱερεῖς οἱ λειτουργοῦντες κυρίῳ καὶ ἐροῦσιν φεῖσαι κύριε τοῦ λαοῦ σου καὶ μὴ δῷς τὴν κληρονομίαν σου εἰς ὄνειδος τοῦ κατάρξαι αὐτῶν ἔθνη ὅπως μὴ εἴπωσιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς αὐτῶν
18 καὶ ἐζήλωσεν κύριος τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ ἐφείσατο τοῦ λαοῦ αὐτοῦ
19 καὶ ἀπεκρίθη κύριος καὶ εἶπεν τῷ λαῷ αὐτοῦ ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω ὑμῖν τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον καὶ ἐμπλησθήσεσθε αὐτῶν καὶ οὐ δώσω ὑμᾶς οὐκέτι εἰς ὀνειδισμὸν ἐν τοῖς ἔθνεσι
20 καὶ τὸν ἀπὸ βορρᾶ ἐκδιώξω ἀφ' ὑμῶν καὶ ἐξώσω αὐτὸν εἰς γῆν ἄνυδρον καὶ ἀφανιῶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν πρώτην καὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν ἐσχάτην καὶ ἀναβήσεται ἡ σαπρία αὐτοῦ καὶ ἀναβήσεται ὁ βρόμος αὐτοῦ ὅτι ἐμεγάλυνεν τὰ ἔργα αὐτοῦ
21 θάρσει γῆ χαῖρε καὶ εὐφραίνου ὅτι ἐμεγάλυνεν κύριος τοῦ ποιῆσαι
22 θαρσεῖτε κτήνη τοῦ πεδίου ὅτι βεβλάστηκεν πεδία τῆς ἐρήμου ὅτι ξύλον ἤνεγκεν τὸν καρπὸν αὐτοῦ ἄμπελος καὶ συκῆ ἔδωκαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν
23 καὶ τὰ τέκνα σιων χαίρετε καὶ εὐφραίνεσθε ἐπὶ τῷ κυρίῳ θεῷ ὑμῶν διότι ἔδωκεν ὑμῖν τὰ βρώματα εἰς δικαιοσύνην καὶ βρέξει ὑμῖν ὑετὸν πρόιμον καὶ ὄψιμον καθὼς ἔμπροσθεν
24 καὶ πλησθήσονται αἱ ἅλωνες σίτου καὶ ὑπερεκχυθήσονται αἱ ληνοὶ οἴνου καὶ ἐλαίου
25 καὶ ἀνταποδώσω ὑμῖν ἀντὶ τῶν ἐτῶν ὧν κατέφαγεν ἡ ἀκρὶς καὶ ὁ βροῦχος καὶ ἡ ἐρυσίβη καὶ ἡ κάμπη ἡ δύναμίς μου ἡ μεγάλη ἣν ἐξαπέστειλα εἰς ὑμᾶς
26 καὶ φάγεσθε ἐσθίοντες καὶ ἐμπλησθήσεσθε καὶ αἰνέσετε τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ἃ ἐποίησεν μεθ' ὑμῶν εἰς θαυμάσια καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῇ ὁ λαός μου εἰς τὸν αἰῶνα
27 καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐν μέσῳ τοῦ ισραηλ ἐγώ εἰμι καὶ ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῶσιν οὐκέτι πᾶς ὁ λαός μου εἰς τὸν αἰῶνα.