28.6.10


Ὁ Πνευματικὸς ὀφείλει ἐκ τῆς ἰδιότητός του νὰ διαθέτη 10' γιὰ ἀκρόασιν τῶν λογισμῶν καὶ τῶν ἐνοχῶν τῶν χριστιανῶν ψυχῶν πρὸς παροχὴν ἀφέσεως, συμβουλῶν, κανόνων, ὁδηγιῶν κλπ. πρὸς μετοχὴν εἰς τὸ Μυστήριον τῆς Θ.Εὐχαριστίας.

Ἐὰν ὑπάρχη ποτε ἀνάγκη περισσοτέρας ἐνασχολήσεως μὲ τὰ τῆς ψυχῆς καὶ τῆς ζωῆς ἑνὸς εὐσεβοῦς ἀνθρώπου, πρὸς περισσοτέραν καὶ βαθυτέραν καλλιέργειαν αὐτοῦ, τοῦτο δὲν εἶναι νοητὸν νὰ "ἀπαιτηθῆ". Καὶ μάλιστα ἐπιτακτικῶς, μετ᾿ ἄγχους καὶ πιέσεως. Θὰ τὸ παράσχη εὐχαρίστως ὁ πνευματικός, ρυθμίζων μετὰ συνέσεως τὶς πολυποίκιλες ἄλλες ὑποχρεώσεις του, ὅπως εἶναι ἡ τέλεσις Θ.Λειτουργίας καὶ λοιπῶν Ἱεροπραξιῶν, ὅπως εἶναι ἐπίσης ἡ ἐν τῷ κελίῳ του προσευχὴ καὶ περισυλλογὴ καὶ μελέτη, καὶ οἱ ἀναγκαῖες ἐπίσης (μετὰ διακρίσεως καὶ φειδοῦς πάντα) ἀνταποκρίσεις σὲ ἀλληλογραφίες καὶ λοιπὲς ὑποχρεώσεις (ἐπισκέψεις ἀσθενῶν κοκ).

Ἂς σημειώσουμε στὸ νοῦ μας, ὅτι εἶναι πολύτιμος ὁ χρόνος του. Δὲν ἐκφράζει εὐλάβειαν ἡ ἀλόγιστος ἰδιοποίησις καὶ σπατάλη αὐτοῦ τοῦ χρόνου. Οὔτε ὠφέλειαν προσπορίζει μιὰ τέτοια συμπεριφορά..
Πολλῷ μᾶλλον καὶ διότι κατὰ τὶς διαπροσωπικὲς ἐπικοινωνίες λειτουργεῖ φοβερὰ ἀνάλωσις ψυχικῆς ἐνεργείας τοῦ Πνευματικοῦ. Ἂς τοῦ ἐπιτρέπουμε νὰ τὰ διαχειρίζεται ὅλα ἐν τῇ ἐγνωσμένῃ ἀμεροληψίᾳ καὶ θυσιαστικότητά του..

..